بر اساس تحرک تکیه گاه ها، چرخ های پنجم به انواع ثابت، کشویی و بالابر طبقه بندی می شوند. در یک چرخ پنجم ثابت، تکیه گاه های چپ و راست به صفحه پایه پیچ می شوند که به نوبه خود به قاب شاسی واحد تراکتور محکم می شود. نوع ثابت بیشترین استفاده را دارد. چرخ‌های پنجم کشویی در سبک‌های مختلف هستند اما ساختاری مشابه با نوع ثابت دارند. تفاوت اصلی در اتصال بین صفحه پایه و قاب شاسی است که از طراحی چند سوراخ یا دندانه دار استفاده می کند. این اجازه می دهد تا صفحه پایه به صورت طولی برای قرار دادن تریلرهای مختلف برای اتصال صاف تغییر مکان دهد. برخی از مدل های کشویی دارای یک سیستم کنترل پنوماتیک خودکار هستند که از فشار هوا برای بلغزش دستگاه به جلو و عقب در طول مسیر استفاده می کند. چرخ های پنجم بالابر اساساً روی تراکتورها در پایانه های بندری استفاده می شود. آنها می توانند به صورت عمودی در محدوده خاصی حرکت کنند تا تریلرهای نیمه- با ارتفاع های مختلف را در خود جای دهند.
آنها همچنین بر اساس درجات آزادی خود به انواع-درجه-تفرد-از-آزادی-دوگانه-درجه-آزادی دسته بندی می شوند. یک -درجه-از-چرخ پنجم آزادی-همچنین به عنوان یک-نوع محور{12}} نیز شناخته می‌شود، فقط امکان کج شدن طولی (پیچ) تقریباً 8 درجه را می‌دهد. این نوع پایداری بالایی در رانندگی ارائه می‌کند و برای تریلرهای{15}}نیمه{16} با سرعت بالا و کم بار با مراکز ثقل بالا که روی سطوح جاده خوب کار می‌کنند، مناسب است. نقطه ضعف آن این است که ناتوانی در نوسان جانبی، قاب خودرو را تحت فشار پیچشی قابل توجهی قرار می دهد. دو{19}}درجه--چرخ پنجم آزادی-یا دو-نوع محور{24}}هم به نوسانات جانبی و هم طولی اجازه می‌دهد و به محافظت از چهارچوب تراکتورهای حمل و نقل سنگین-در شرایط جاده‌های مختلف کمک می‌کند. با این حال، از آنجایی که چرخ‌های پنجم دو محوره به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از مدل‌های تک‌محور قرار می‌گیرند، پایداری جانبی ضعیف‌تری در طول پیچ‌ها با سرعت بالا ارائه می‌کنند. در نتیجه، آنها به ندرت در حمل و نقل استاندارد بزرگراه استفاده می شوند.
